|
Mendohet se muzika eshte e lindur bashke me
njeriun, por me zhvillimin e njeriut edhe muzika e
ka betre rrugen e saj evolutive. Muzika qe nga
koherat e lashta ishte nje praktik kulturore qe ne
te shumten e rasteve perbente nje dimension
artistik e qe koinsiton ne kombinimin e zerit dhe
qetesise. Eshte shume veshtire qe muzika te kete
nje definicion te sakte, sepse ajo mbledhe shume
lloje te muzikes, por duhet shikuar gjithnje nga
kendi qe ne do e analizojme, por muzika eshte nje
art qe deperton ne thellesite e zemrave te atyre
qe e degjojne e qe emocionon shumicen e njerezve.
Ne Kosove, sidomos pas viteve te nentedhjeta,
eshte bere nje shprehi e disa kengetareve qe
publikut t’i ofrohen kenge pa asnje kriter, por ne
mesin e kengetareve, te cilet me xhelozi i ruajne
kriteret, pa asnje medyshje eshte edhe Sabri
Fejzullahu. Ky kengetar, qe pas tij ka nje mori
kengesh te realizuara, jo vetem qe kerkon tekste
origjinale, por kujdeset edhe per permbajtjen e
tekstit dhe estetiken e tekstit. Duke e ditur se
muzika para se gjithash kalon permes simboleve ne
tekstin e shkruar poashtu edhe ne sensin e
akorduar te vlerave emocionale, Sabri Fejzullahu i
kushton rendesi te veçante edhe interpretimit.
Tema e dashurise ne kuptimin e gjere
Duke e bere nje sinteze te te gjithe faktoreve nga
e cila varet suksesi i nje kenge, Sabri Fejzullahu
publikut shqiptar ia prezanton kengen e mirefillte
shqipe. Perveç kesaj Sabri Fejzullahu ne vete ka
edhe specifitetet tjera qe e bene kete kengetar jo
vetem te veçante ne zhanrin e tij, por edhe te
dashur per ata te cilet jane adhurues te kenges
shqipe. Nje nder keto specifika eshte edhe ajo qe
Sabriu, duke kenduar ,e ndien thelle ne shpirt
tekstin e tij dhe permbajtjen e tekstit e
interpreton natyrshem, e here –here me emocione
gje qe degjuesin e fut ne boten magjike te kenges
se tij.
Sabri Fejzullahu, ne vargun e tij te gjate te
kengeve, u kendon te gjitha shtresave, te gjitha
moshave dhe te gjithe, dhe te gjitha ngjarjeve te
jetes se perditshme neper te cilat situata ose
jane gjetur ose do te gjenden degjuesit. Nga
ngjarjet e jetes se perditshme prej tere opusit te
tij, Sabriu me se shumti e prek temen e dashurise.
Dashuria per Kosoven, dashuria per kryeqytetin,
dashuria dhe nostalgjia per vitet e shkuara dhe
dashuria per mergimtaret te cilet jetojne ne vende
te ndryshme te botes, dashuria per te djeshmen, te
sotmen dhe te ardhmen. Ne kenget e Sabriut
degjuesi, respektivisht shikuesi, mund ta gjeje
nje segment te jetes se vete, gje qe ky aspekt e
bene Sabriun kengetar qe i afrohet personalitetit
te degjuesit dhe te jetes ndoshta intime te
shikuesit. Te analizojme vetem disa vargje te nje
kenge te Sabriut ku degjuesit automatikisht do te
pranojne melodine,tekstin dhe interpretimin si
ngjarje te jetes se tyre.
Oh, moj ti me sy te zi
me shikimet si rrufe
falmi syte qe me sheh
se po s’erdhe do te vi
Oh, moj ti me sy te zi
me ate lule rreth ne brez
ma jep nje lule te mos vdes
Posa t’i degjojme keto vargje, ne menyre
instiktive, degjuesi para tij do ta imagjinoje nje
vajze me sy te zinj, e me shikimin qe shpon zemren.
Ketu nuk eshte me rendesi nese degjuesi e ka apo e
ka pasur nje vajze me sy te zinj, sepse nese ajo
vajze qe e ka patur apo qe ia ka vu syrin mund te
kete sy ngjyre tjeter, dhe shikuesi do e
imagjinoje vajzen e tij, te ciles i vardiset ose
me te cilen veç eshte duke bere dashuri. Secila
vajze qe djemte i vardisen e ka shikimin si rrufe,
ose se pakut ashtu do i duket çdonjerit. Ne vargun
e me pastajme kengetari i lutet vajzes qe t’ia
fale ata sy dhe do bene çmos qe nese ajo nuk i
shkon ky do marre guximin t’i shkoje e t’ia shpreh
dashurine atyre syve qe shpojne zemrat djaloshare.
Qendrim besnik ndaj stilit
Vargu : « Se po s’erdhe do te vi « , mund te
interpretohet ne disa menyra, por ajo qe na del
nga konteksti i tekstit eshte se djaloshi eshte
duke iu vardisur nje vajze me sy te zinj, por nuk
ka guxim ti beje hapat e pare qe t’i afrohet e
t’ia shpalle dashurine. Djaloshi eshte duke iu
vardisur, duke i shkuar pas dhe e shohim te
fascionuar nga bukuria e vajzes me sy te zinj, por
qe ne vete e ka mbeshtjelle nje frike. Frika se
ajo nuk e simpatizon, frika se ajo do e refuzoje
qe ne fjalet e para, frika se ai nuk eshte i denje
per dashurine e saj, frika… dhe nuk ka guxim.
Djaloshi eshte ne pritje, por jo i zhgenjyer,
sepse ka siguri te plot ne dashurine e tij dhe ne
bukurine e vete . Ne nuk e shohim bukurine e
djaloshit por mund ta imagjinojme permes
emocioneve te tij qe ai ka per nje vajze me sy te
zinj. Pritja e gjate, djaloshin e shtyen qe me ne
fund t’ia thote ate qe e don dhe se per te eshte i
gatshem edhe te vdes.
Permes ketyre vargjeve qe i kendon, Sabri
Fejzullahu hyn ne zemrat e te gjithe djelmerise
adoleshente dhe te atyre qe jane te dashuruar
marrezisht.
Kengetatri i rastesishem mund ta pervehteson
publikun me nje kenge, por nese ne vazhden e
kengeve tjera ai nuk din ta ruan stilin e tij,
shpejt do bjere ne harrese. Sabri Fejzullahu nuk
eshte i tille. Secila kenge e Sabriut mund te
ananlizohet dhe do ta shohim se ky kengetar
asnjehere ne karrieren e tij nuk e ka ndryshuar
stilin te cilit i ka qendruar besnik. Veçantia
tjeter e Sabriut qendron ne ate se kenget e tij te
kenduara para shume vjeteve, madje dekada te tera
ende jane aktuale, ende e kane ruajtur freskine,
dhe ende kendohen pa asnje ndryshim e nuk ia
vrasin veshin degjuesit, por perkundrazi, degjuesi
ndien kenaqesi. Kenget e Sabri Fejzullahut i kane
rrezistuar dhembeve te mprehte te kohes e bashke
me to edhe ngjyra e zerit te Sabriut e ka ruajtur
freskine. Repertori i kengeve te ketij kengetari
degjohet dhe do te degjohet edhe nga gjeneratat e
ardhshme me shume kenaqesi.
|
