Portreti i Mehmet Haziri ne gazeten Kosova Sot

Portreti i Mehmet Haziri ne gazeten Kosova Sot

SFIDUES I TERRIT INFORMATIV NË KOSOVË

Publicisti, poeti dhe gazetari Mehmet Haziri nuk do të dorëzohet para presionit serb, por edhe para presionit të klaneve politike shqiptare, as kur punoi për Radio Prishtinën, as kur pritej pesëminutëshi i lajmeve shqip nga Radio Zagrebi në kohën e territ informativ në Kosovë, por në kohën kur po punonte me mish e me shpirt për Radio Televizionin Shqiptar

Mehmet Haziri mund të klasifikohet si njëri ndër gazetarët më të guximshëm të periudhës së paraluftës dhe gjatë luftës që u zhvillua në trojet tona. Po të analizohet veprimtaria e tij në ish-Radio Prishtinën, do të vërejmë se qysh atëherë Mehmet Haziri ishte i brumosur me guxim dhe atdhedashuri. Që në ditët e para të punës se tij shpesh do të vepronte në plasimin e idesë patriotike në valët e radios që ato të merrnin dhenë në popull. Që në ditët e para të punës së tij secili nga kolegët e kuptoi se Mehmet Haziri kishte një shpirt rebeli, kishte një vendosmëri në qëndrimet e tij, kishte një intuitë që sikur i parashikonte ngjarjet që do të zhvilloheshin shumë vjet më vonë. Dalëngadalë, Mehmet Haziri po e krijonte rrethin e tij të miqësisë pa asnjë imponim e sforcim. Sa më shumë që rrethi zgjerohej, aq më shumë palës kundërshtare e sidomos hafijeve që punon për interesa të sistemit po i shtoheshin aktivitetet përcjellëse e të gjurmimit. Hafijet interesoheshin me kë rrinë, me kë shoqërohet mbrëmjeve, çka bisedojnë dhe çka kanë në plan të veprojnë. Ata me urdhra të eprorëve që ishin edhe më hafije se hafijet ishin të detyruar vetëm të përcillnin e të mos e arrestonin, sepse qëllimi i tyre ishte të zbulonin një rrjetë të tërë të një organizate të re, që, sipas tyre, ishte “kundër shtetit dhe popullit”.

Në fakt, Mehmet Haziri nuk ishte pjesëtar i ndonjë organizate ilegale, edhe pse kishte kontakte me njerëzit e tillë siç, ishte Jusuf Gërvalla e Kadri Zeka, Hydajet Hyseni etj. Mehmet Haziri me përkushtim të veçantë e kryente punën e tij. Për plasimin e lajmeve që kishin interes të rëndësishëm për popullin tonë, Mehmeti disa herë do të gjendej në bankën e të akuzuarve të shefave serbë që kontrollonin çdo lajm e çdo këngë që transmetohej përmes Radio Prishtinës. Disa herë Mehmetit do t’ia zvogëlojnë pagën mujore si dënim për ndonjë lajm të emituar pa lejen dhe censurën e serbëve e madje do ta suspendonin me javë të tëra nga puna.

Gjatë punës së tij, Mehmet Haziri shpesh do të merrte kërcënime nga ndonjë gazetar serb që gjoja vinte ta këshillonte të mos vepronte ashtu siç bënte se ishte në shënjestër të UDB-së. Kërcënime të tilla që u ngjanin këshillimeve shoqërore do të merrte edhe nga disa shqiptarë, të cilët madje i thoshin se mund të vritet ndonjë ditë nëse vazhdon të përkrahte dhe të simpatizonte ata që sistemi i konsideronte kundërshtarë.

Pesë minuta lajme, por me peshë të madhe


Ç’përkrahte Mehmet Haziri? Mehmet Haziri nuk e përkrahte asnjë ideologji e asnjë grup, por thjesht, asokohe, përkrahte kërkesat e popullit të Kosovës, që ishin të artikuluara përmes zërit dhe liderëve të viteve ’80. Madje me aq sa mund të plasonte përmes valëve të Radio Prishtinës, Mehmeti nuk e kishte bindjen se po bënte ndonjë aktivitet të madh patriotik, por mendonte se po e kryente punën e tij prej gazetari në mënyrën profesionale.

Me kalimin e kohës edhe situata në Kosovë gjithnjë e më tepër po tendosej e aktiviteti gazetaresk dhe publicistik i Mehmet Hazirit gjithnjë e më shumë po rritej. Në vitet e nëntëdhjeta Mehmet Haziri tanimë ishte më i pjekur dhe më me përvojë, por edhe presionet politike të sistemit ishin edhe më perfide e madje tejet brutale.

Data 5 korrik e vitit 1990 është një ditë që do të mbahet mend në tërë Kosovën e veçmas nga punëtorët e Radio Televizionit të Prishtinës, kur Serbia ushtarakisht e pushtoi këtë institucion informativ. Por, ajo ditë mbetet e shënuar edhe si një ditë që dëshmon për unitetin e gazetarëve dhe punëtorëve të tjerë të Radio Televizionit të Prishtinës, siç ishte ajo thënia e vjetër franceze: “Një për të gjithë e të gjithë për një”. Gazetarët dhe punëtoret e këtij institucioni me unitetin e vet ia dhanë një grusht të fortë sistemit të asaj kohe. Shqiptarët u treguan të bashkuar, por në tërë vendin mbretëronte terri informativ. Më nuk dihej se kush vritej e kush burgosej; kush arrestohej e kush torturohej. Në këto momente delikate Shaban Hyseni, Mehmet Haziri, Agim Mala, Qani Mehmeti, Lekë Musolli, e disa të tjerë, më 19 dhjetor 1990, do ta hapnin në Zagreb emisionin në gjuhën shqipe me melodinë “Besa-Besë”, e cila do të dëgjohej jo vetëm në Kosovë, por edhe në tërë botën. Uniteti i gazetarisë kosovare për ta çarë terrin informativ që e kishte instaluar Serbia, edhe kësaj here u tregua efikas. Fjalët që dikur qarkullonin në forma të thashethemeve, se gazetarët tanë i shërbejnë propagandës së armikut, u shembën, sepse nuk ishin të gjithë gazetarët e punëtorët e tjerë krah i armikut por krahu më i fuqishëm i popullit. Deri atëherë populli nuk e dinte luftën e ashpër kundër gazetarëve tanë që e zhvillonte armiku kuluareve dhe zyrave të tyre në Beograd.


Kërcënimet e presionet nuk e zmbrapsen asnjëherë

Gjatë punës në Radio Zagreb, në emisionin e gjuhës shqipe, Mehmet Haziri do ta ndiente veten më të lumtur se kurrë. Ndiente lumturi, jo për interesat e tij personale, sepse ai ishte larg gruas e fëmijëve, larg më të dashurve të tij, për fatin e të cilëve nuk dinte asgjë, por kishte kënaqësi se më në fund po e sfidonte Serbinë. Në Zagreb, Mehmeti do të kishte kërcënime anonime dhe përcjellje nga hafijet që i paguante Beogradi, mirëpo Mehmeti ishte i vendosur që misionit të tij patriotik t’i shkonte deri në fund, qoftë edhe nëse duhej ta paguante me jetë. Kërcënimet anonime nuk e pengonin, sa e hutonin presionet politike brendashqiptare që asokohe kishte filluar pluralizmi partiak, ku secila parti dëshironte që zëri i komunikatave të tyre të emitohej. Disa krerë partiakë, edhe pse e dinin se komunikatat e tyre ishin stereotipa dhe pa asnjë vlerë, insistonin t’ua merrnin edhe ato pesë minuta me lajme për aktivitete bajraktarllëqesh . Mehmet Haziri kishte parimet dhe kodin e tij gazetaresk që të mos e përkrahte asnjë parti, por ta përkrahte vetëm kontributin real për çështjen kombëtare. Një ditë nga keqësimi i situatës në Kosovë dhe dalja e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Mehmet Haziri do të nevrikoset dhe në radio do të shprehet se më askush nuk duhet ta përmendë fjalën durim dhe kurrë asnjë mashkull të mos pagëzohet me emrin Durim. Krahu i luftës do të gëzohet, por krahu tjetër do të hidhërohet. Një herë tjetër, Mehmeti do të nervozohet në disa gabime dhe padrejtësi të krahut të luftës dhe menjëherë krahu tjetër do të kënaqej se tani Mehmeti po i sulmonte “kundërshtarët” e tyre. Në fakt, Mehmet Hazirit nuk i kishte interesuar kurrë të bëhej anëtar i një krahu partiak, sepse ishte i vetëdijshëm se Kosova kishte hyrë në luftë dhe armiku vriste e priste shqiptarë të të gjitha ngjyrimeve partiake.

Presionet e tilla, publicistin, poetin dhe gazetarin Mehmet Hazirin do ta përcjellin edhe në kohën kur po punonte me mish e shpirt për Radio Televizionin Shqiptar në emisionin që kryesisht i dedikohej Kosovës. Edhe në Tiranë, kur Mehmeti kishte formuar bindjen më të madhe se tani çdo gjë do të shkonte në rregull dhe pa asnjë problem, nuk po i dilte ashtu. Ministri i Informatave i Kosovës kishte filluar që ta shtrinte dorën e tij të hekurt drejt emisionit në RTVSH që ta fuste nën kontroll total. Ministri kishte futur njerëzit e tij besnikë, por krejtësisht amatorë që ata të raportonin nga fronti i luftës, disa të tjerë, po ashtu amatorë, të raportonin nga Brukseli e metropole të tjera, duke injoruar punën shumëvjeçare të aktivistëve të dalluar e profesionalë. Në këto kohë të masakrave, shpërnguljeve të heshtura e pastaj masive, ministri i Informatave, pa asnjë paralajmërim, do t'ia ndalonte Mehmet Hazirit të raportonte për Televizionin Shqiptar. Për gazetarin i cili jetën ia kishte kushtuar Kosovës, për njeriun i cili e kishte sfiduar burrërisht tërë sistemin e okupues të Serbisë ishte një goditje e rëndë shpirtërore. Nuk arriti ta frikësonte një armatë e tërë e armatosur e tani po ia ndalonte një individ në emër të Qeverisë. Këtë ndalesë do ta përjetonin rëndë edhe shokët e tij, Qaniu, por më së rëndi Adem Gashi, i cili ishte drejtor i Televizionit për sektorin e Kosovës. Adem Gashi do ta zhbllokonte këtë presion dhe Mehmetit përsëri do t'ia dëgjonim zërin përmes emisioneve në TVSH.
Gjatë tërë punës së tij si gazetar, Mehmet Haziri dallohet për korrektësi, devotshmëri, sinqeritet dhe është dinjitoz për atë që ka kryer dhe aktualisht e kryen me përpikëri.

Ju mund te komentoni shkrimet e Reshat Sahitaj, duke klikuar KETU!